กรณีศึกษาผู้ผลิตเหล็ก: การเปลี่ยนเกรดเหล็กที่ทำให้กำหนดการผลิตไม่ล่าช้า

ผู้ประกอบการผลิตชิ้นงานเหล็กที่ทำงานในโครงการ EPC ข้ามแดนมีแบบแปลนที่กำหนดใช้แผ่นเหล็ก S355JR พร้อมการทดสอบแรงกระแทกที่อุณหภูมิต่ำ ระยะเวลาสั่งผลิตจากโรงกลึงอยู่ที่ 25 ถึง 45 วัน ในขณะที่ช่องเวลาผลิตชิ้นงานจะเปิดในอีก 12 วัน เราจัดจำหน่ายแผ่นเหล็ก Q355B จากสต็อก 620 ตันที่มีใบรับรองจากโรงกลึงที่ผ่านการทดสอบแรงกระแทก และแผ่นแรกถูกตัดในวันที่ 9 หลังจากได้รับคำสอบถาม

ภาพรวมโครงการ

ปัญหา: เกรดที่กำหนดชื่อ, ช่องเวลาที่ตายตัว และไม่มีช่องว่างสำหรับการผลิตจากโรงกลึง

ข้อมูลจำเพาะกำหนดเกรดยุโรปและค่าแรงกระแทกที่อุณหภูมิต่ำ ซึ่งเป็นเรื่องปกติสำหรับเหล็กโรงงานที่จะใช้ในฤดูหนาวที่หนาวเย็น และเป็นเหตุผลที่ผู้ผลิตชิ้นงานไม่สามารถซื้อเหล็กที่เทียบเท่าใกล้เคียงจากตลาดสปอตได้โดยง่าย

ความยากลำบากคือเวลา ระยะเวลาสั่งผลิตจากโรงกลึงสำหรับเกรดที่กำหนดชื่ออยู่ที่ 25 ถึง 45 วัน ขึ้นอยู่กับความหนา และโปรแกรมการกลึงมอบหมายไปแล้ว ช่องเวลาผลิตชิ้นงานถูกจองไว้แล้ว ช่างเชื่อมถูกจ้างมาแล้ว และการจัดจำหน่ายแผ่นเหล็กที่ล่าช้าจะทำให้โครงการทั้งหมดเลยกำหนดส่งมอบที่สำคัญ

นอกจากนี้ยังมีปัญหาเอกสารด้วย แม้ว่าเกรดทดแทนจะมีสมบัติเชิงกลเหมาะสมก็ตาม วิศวกรต้องการใบรับรองที่แสดงว่าการทดสอบแรงกระแทกได้ดำเนินการกับชุดหลอมเหล็กที่จะจัดส่งจริงๆ ไม่ใช่กับชุดหลอมเหล็กทั่วไปจากปีที่แล้ว

เหตุผลที่เราเลือกแผ่นเหล็กทดสอบแรงกระแทกจากสต็อก มากกว่าการสั่งผลิตจากโรงกลึง, เกรดที่มีความต้านทานต่ำกว่า และทดแทนด้วยเหล็กสเตนเลส

รอสั่งผลิตจากโรงกลึง ตัดออก เนื่องจากใช้เวลา 25 ถึง 45 วัน จะไม่ทันช่องเวลา และค่าปรับจากการเลยกำหนดมีค่ามากกว่าที่จะประหยัดได้จากวัสดุ

ลดลงเป็นเกรดที่มีความต้านทานการดึงต่ำกว่า และขยายขนาดโปรไฟล์เหล็ก ตัดออก เนื่องจากโปรไฟล์ที่หนักขึ้นจะเปลี่ยนรายละเอียดการเชื่อมต่อทุกจุด และเพิ่มน้ำหนักที่การออกแบบขาเกลี้ยงไม่รองรับ

เปลี่ยนชิ้นส่วนที่สัมผัสสิ่งแวดล้อมเป็นเหล็กสเตนเลส ตัดออก เนื่องจากต้นทุนโลหะผสมสูงกว่าเหล็กคาร์บอนหลายเท่า และปัญหาการกัดกร่อนเป็นปัญหาการปกป้องพื้นผิว ไม่ใช่ปัญหาการกัดกร่อนทั่วทั้งมวล

จัดจำหน่าย Q355B จากสต็อก พร้อมใบรับรองการทดสอบแรงกระแทกเฉพาะชุดหลอมเหล็ก เลือกใช้ เนื่องจากมีระดับความต้านทานการดึงเท่า